Miskien het ons dinge reggekry in daai tyd omdat ons nie geweet het dat ons dit nie behoort te kan regkry nie.
As ek en Chris die kelfte van die kak wat ons in die laerskool aangevang het nou weer sou probeer, sou ons doodgegaan het. Letterlik. Iewers tussen grassnyerpetrol-bomme, slange, skerpioene en die shipping lanes op paddleski's invaar sou ons definitief ons gat gesien het, en dit is nog net die tip of the iceberg, soos die Ingelsman sê.
As jy klein is doen jy groot dinge. As jy grootword hou jy op. Jy moet, anders sal jy heeltemal afchop. Of jy moet net nooit leer dat jy dit nie kan doen.
Ek dink jy raak gewoond aan al hierdie reëls en 'wenke' en die idee dat jy moet veilig en versigtig wees en dan verloor jy jou jeugdige untouchability. Die heelal beskerm jou nie meer nie.
Ons het eenkeer met 'n flippen halfgebrande boomstomp by die berg afgeseil. Kaalvoet. Hel, ons was heel moontlik nog in ons onderbroeke en vol modder gesmeer tussen gebreekte glasbottels ook. Ons was Tarzan. Ons was heeltemal sonder vrees en ons het ge boldly go waar no man al ooi gego het nie.
En toe sny ek my voet oop.
No comments:
Post a Comment