Ek kyk na die mense wat verbyloop.
Die buite-tafels by die St. George's Wimpy is die beste plek om te "people watch". Elke persoon wat verby my blou-en-grys plastiektafel loop het sy eie agtergrond storie en natuurlik ook sy eie toekoms. Sy eie imediate toekoms. Dis interessant om te bespiegel oor wat volgende met elkeen van hulle kan gebeur.
Die man met die groen das, byvoorbeeld, mag dalk besluit om sy frustrasie op die student in Edgars uit te haal. Edgars-ou moet dalk eers uitglip vir 'n sigaret om sy senuwees te kalmeer en so ontmoet hy miskien die liefde van sy lewe. Of miskien nie.
Wimpy is 'n lekker plek om na mense te kyk, maar ek kyk nou na die plek self. Daar is min ketting-eetplekke wat so Suid-Afrikaans soos die Wimpy is. Wimpy probeer nie te hard om "kultureel" te wees nie, en daarom kry hulle dit reg. Net soos Steri Stumpie is Wimpy vasgebrand in die Suid-Afrikaanse kultuur. Dis deel van ons erfenis. Hulle probeer ook nie om Amerikaans te wees nie. Los dit maar vir Prime Circle, Crash Car Burn en Ard Mathews.
Jy dink seker hierdie lees soos 'n resensie. Jy's seker reg, maar ek gee nie nou te veel om nie. Ek smaak dit stukkend hier in Town Square.
Vandag gaan ek my Dinsdag-ding doen in die tuine, leer hoe om 'n dinosaurus op die rekenaar te teken en miskien 'n bietjie dig. Dis nou 'gedigte skryf' indien daar verwarring plaasgevind het.
Miskien is dit in my geval eerder flimsy versies en goedkoop rympies as wat dit gedigte is, maar dis hoe ek daarvan hou. Short and sweet, cheap and cheerful.
Vandag, soos wat Piet Botha sou sê, is alles mamba. Die sonnetjie skyn, ek mot rond in Kaapstad en ek kan Suitcase Vol Winter (die beste album van alle tye) op repeat sit.
In die woorde van die baas:
Sien jou weer.
No comments:
Post a Comment